به وب لاگ کتابخانه دانشکده پرستاری و مامایی شهید بهشتی رشت خوش آمدید.

دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني گيلان

                                        دانشکده پرستاري و مامايي شهيد بهشتي رشت

عنوان : بررسي عوامل موثر بر اضطراب خانواده ي بيماران بستري در بخشهاي مراقبت ويژه در مراکز آموزشي – درماني منتخب وابسته به دانشگاه علوم پزشکي گيلان سال 86-85

استاد راهنما : طاهره خالقدوست

نويسنده: سهيلا ربيع سياهکلي

 

چكيده:

مقدمه: خانواده به عنوان اولين و اساسي ترين نهاد اجتماعي نقش مهمي را در امر سلامت  اعضاي خود دارد . هر تنش و بحران در خانواده مي تواند موجب بروز اضطراب اعضاي آن شود. بستري شدن يكي از افراد خانواده در بيمارستان بخصوص در بخش مراقبت ويژه مي تواند به عنوان يك بحران باعث ايجاد اضطراب در خانواده و اعضاي نزديك بيمار گردد. به طوريكه نتايج تحقيقات نشان ميدهد اضطراب و نگراني ناشي از بستري شدن يكي از افراد خانواده در بخش مراقبت ويژه باعث اختلال در روند عادي خانواده از جمله اختلال در تصميم گيري ، انتقال اضطراب به ديگر افراد، بيماري هاي جسمي ، غيبت از كار  و اختلا ل در روابط خانوادگي و اجتماعي شود.

هدف: هدف از انجام اين مطالعه بررسي عوامل مؤثر در اضطراب خانواده ي بيماران بستري در بخش مراقبت ويژه مي باشد.

مواد و روش ها: اين پژوهش يك مطالعه توصيفي _ مقطعي بوده كه 218 نفر از افراد خانواده 130 بيمار بستري در بخش مراقبت ويژه با سن بالاي 18 سال و با داشتن  نسبت نزديك خانوادگي و بستري بودن بيمار حد اقل به مدت يك هفته در يكي از بخش هاي مراقبت ويژه در مراكز آموزشي درماني پورسينا و رازي مورد مطالعه قرار گرفتند ابزار مورد استفاده در اين پژوهش شامل يك پرسشنامه محقق ساخت و يك پرسشنامه استاندارد بررسي اضطراب و افسردگي بيمارستاني( HADS  )  مي باشد .  نمونه گيري از واحد هاي مورد پژوهش بصورت روزانه در ساعات ملاقات از طريق مصاحبه انجام شد. داده ها پس از جمع آوري با نرم افزار SPSS با ورژن 14 با آزمون هاي كاي دو،  تست دقيق فيشر و رگرسيون لجستيك مورد تجزيه تحليل آماري قرار گرفت.

نتايج:  نتايج پژوهش نشان داد كه 1/77 % از افراد خانواده بيماران بستري در بخش هاي مراقبت ويژه مضطرب بودند. همچنين در بررسي عوامل مؤثر در اضطراب خانواده بيماران آزمون رگرسيون لجستيك نشان داد كه ضريب شانس اضطراب در افراد خانواده  با توجه به تفاوت هاي فردي به ازاي  افزايش هر واحد كاهش  سطح هوشياري در بيمار 726/  9 بار (  726/9OR=   ((017/0 ( p= افزايش، در خانواده هاي  با جنس مونث 171/6 بار (171/6 OR=  (  (005/0 ( p=افزايش ، خانواده هايي  كه در تصميم گيري براي پي گيري درمان و انجام امور خاص مثل جراحي براي بيمارشان نقش داشتند433/6بار(433/6OR=  ((007/0( p=و سن در  افراد خانواده939/0 بار(939/0OR= ) (044/0 ( p= افزايش  مي يابد . همچنين در رابطه با عوامل محيطي موثر نشان داد كه ضريب شانس اضطراب در افراد خانواده به ازاي  افزايش هر واحد  انجام ملاقات از پشت شيشه 404/4 بار (404/4OR=  ) (02/0 ( p= ، عدم ملاقات حضوري با بيمار 550/3 بار (550/3OR=    (  (02/0 ( p=  و  نداشتن قدرت مالي جهت تامين نياز هاي مورد درخواست بخش(دارو و تجهيزات) 904/3 بار(904/ 3OR=  (  (001/0 ( p= بارافزايش مي يابد. در رابطه با عوامل رواني موثر، آزمون لجيت نشان داد كه  ضريب شانس اضطراب در افراد خانواده به ازاي  افزايش هر واحد نگراني خانواده از هزينه بيمارستان501 /2 بار (501/2OR= ((03/0 ( p= و تغيير نقش در افراد خانواده به دنبال بستري شدن يكي از اعضا 308  /4 بار  (308/ 4OR=  ((001/0 ( p= افزايش مي يا بد.

نتيجه گيري: از آنجايي كه اكثريت واحد هاي مورد پژوهش مضطرب بودند، لذا جهت پيشگيري از اضطراب  واثرات سوء آن بر خانواده،  شناسايي عوامل موثر بر اضطراب خانواده بيماران مهم بوده و از اهميت ويژه اي برخوردار است. لذا پيشنهاد ميگردد براي شناختن اين عوامل، بررسي و شناخت خانواده  بيماران در بدو ورود بيمار در بخش هاي مراقبت ويژه توسط پرستار انجام گيرد تا بر اساس آن مراقبت هاي پرستاري بصورت خانواده محور ارائه گردد و از اثرات جبران ناپذير اضطراب جلوگيري به عمل آيد.

كليد واژه ها:  خانواده بيماران، بخش مراقبت ويژه، اضطراب، عوامل مؤثر در اضطراب

 

+ نوشته شده در  87/02/02ساعت 9:54  توسط رامین صولتی ماسوله - شراره خدمتکار  |